Paguwi ko sa bikol

Ang kasikatan ng araw ang syang nagpabuhay,
Sa mga umiidlip kong ugat na pula ang kulay,
Naaarawan ako, yan ang reklamo ko,
Hmm... Minsan di ko napapansin ang bagay na ganito.

Sa bilis ng oras, prang nagopisina lang ako,
Buong araw na nakaupo sa bus papunta sa dulo,
Bawat makita ng mata ko'y nilalasap,
Ngayon ko lang to nakita, unang pagsinta ang tawag.

Nalulungkot akong iba ang gusto kong mangyari,
Kasama sana kita pero iba ang nawari,
Sensya na, plano ko to, iba ang sayo,
Malamang kahit isa dun di ako tablado.

Kelangan kong maging masaya, yan ang pangako,
Sa aking sarili, yan ay ipinako,
Mabuti na din tong ako'y makalimot,
Sa sandaling, nasaktan ako, umiyak at nalungkot.

Dati nama'y ganito lang ang aking tungo,
Magisang kumain, magbasa at matulog,
Bat ba ako nasanay na may kasama sa lahat ng to,
E sa huli din naman, magkakabasahan din ng istilo.

Ako ay masaya, unwaring isip ko,
Ako ay malungkot, yan ang nasa puso ko,
Halaga ko ay bumagsak dahil sa mga ilang tao,
Saglit lang, babalik ako... Hintayin niyo ako.

Nasaktan man ako, aminado ako,
Hanggang dulo ng puso ko, inabot ng lungkot nato,
Pero hindi ko hahayaang ganito na lang to matapos,
May balik yan...tandaan mo to.

Ang mga nasabi ay laman ng damdamin,
Di man makakatugma, isa lang ang gustong ipahiwatig,
Ako ay bumiyahe para hanapin ang lakas,
Na dati sa akin, ngayon ay inagaw ng paspas.

Mahaba pa to... Dudugtungan ko pa ito.

Sa ngayon, matutulog muna ako para sa kasal ng dadi ko,
Kelangan makita ko, para mahawa ako sa saya ng dulot nito,
Ilove you, palitan ng salita,
Buhay nga naman... Nadadaan sa kasiyahan.

Umaga na pala, nasa bahay ako nina maya.
Sarap pagpapahinga.

Sinag

Sinag ng buwan ay aking natatanaw,
Sa gitna ng mga naglalakihang gusali akoy nalulusaw,
Malungkot daw ang buwan dahil onte lang ang pumapansin,
Heto ako, tumitingin, sumisilip, humihikbi.

Ngayon ko lang napansin, may buwan pa nga pala. 

Magsisilbing paalala, laging tumingala..

Nagwawalang Puso

Magkahalong kaba at saya...
Sa tuwing nakikita ka,
Bat ba ako parang balisa,
E sa ipad ko lang naman nakikita.

Nagiging malupit ako sa aking puso,
Gusto ko na lamang idikta na wag ikaw ang gawing irog,
Ngunit kilala ko naman ang aking loob,
May oras lang to, malilimutan ka din nito.

Nakakalungkot lang isipin,
Hindi kasi masusuklian ang nararamdaman,
Gayunpaman hindi naman ito inaasahan,
Ni hindi mo nga ito malalaman.

Ang pagsinta... Naghihintay lamang,
Ang iyong kamay... Pinapangarap na tunay,
Ang iyong mata... Tiyak na ang aking pagkatunaw,
Masaya na akong nangangarap, naghihintay at laging kumakaway.

Isang kathang isip lamang ang mga naisulat,
Kung totohanin, akoy mapapatalon sa gayak,
Ngunit sadyang isa lamang itong prutas ng kaisipan,
Na sa huli, ang pagsinta at pagibig ang titiklop sa lahat.

Wari'y nagtataka sa mga titik na naisulat,
Wag kang maguluhan, isa lang ang patutunguhan,

Nagwawalang puso... Masaya ka na naman!

Paraiso Sa Piling Mo

Itong sulat ay ginagawa ko mga talaong araw na sa notebook ko,
Di ko matapos... Nauubos ang inspirasyon ko.

Babalik ako sa pagsusulat.

Ito Ay Kay Noemi

Halatang mugto ang iyong mga mata,
Hindi na halos kita makilala sa iyong nakasimangot na mukha,
Pakiramdam ko may nangyari kagabi habang kumukulog,
Ramdam mo ba na hinaplos ka ng luha sa iyong pagtulog?

Hindi ko alam kung pano kita mapapaahon,
Jan sa iyong dinarama, ang sagot ko lamang ay pang ayon,
Gamitin mo ang buhay para maging malaya,
Sa mundong ibababaw, saya ay isang pagpapasya.

Sa lahat ng araw ng darating sa iyong buhay,
Sikaping mong maging malaya sa anumang kulay,
Hindi man maging maganda ang bungad nito sa iyo,
Tyak naman akong may pagasa na naghihintay sa iyong pinto.

Wag ka na malungkot, kaibigan kikay,
Ang pagdadamayan ang sadyang naghihintay,
Walang makakabawi sayo ng iyong kasiyahan,
Gawing maganda ang araw, magpasya na at makipag kantiyawan.

Noemi... Nagsisimula ka pa lang...

Wala Akong Maramdaman

Ang kulay itim na rosas... Di ako pinanganak para bumasa ng utak, Di ko din naisin na maihantulad, Sa lahat ng nasabi mo sakin ano ang sukat, Yaong pagibig mo hirap akong maungkat. Sa lahat ng ating paguusap may kakaiba akong natanggap, Magiliw ka pala talagang katabi kausap, Aber nga, magbiruan tayo sa kanilang harap, Baka iba isipin nila, matagal na ba tayong naguusap? Nakakatuwa kang ngang talaga, kaibigan kong suplado, Naniniwala na akong hirap kang mabasa sa kanto, Sa mga kilos, pananalita di mahuhuli sa akto, Ang iyong isip lumilipad sa malayo may ibang balak na tungo. Lupit! Kung may bughaw, itim ang rosas na nakikita ko, Sa isang tingin di kagandahan pero may dating ito, Di kita mababasa sa ngayon, pero tyak ang iyong hangarin, Ehem... May lihim ka bang pagtingin na di mo maamin? Itim na rosas, yan ang kulay... Ng iyong mga mata kayganda sa tuwina, Hanapin mo sa iyong mga kuha may pagkakahawig ka, Di maganda sa mata pero nakakahalina. Itim na rosas... Gusto na kita. Totoo na talaga.

Gudnyt kaagad?

Ang kulay itim na rosas... Di ako pinanganak para bumasa ng utak, Di ko din naisin na maihantulad, Sa lahat ng nasabi mo sakin ano ang sukat, Yaong pagibig mo hirap akong maungkat. Sa lahat ng ating paguusap may kakaiba akong natanggap, Magiliw ka pala talagang katabi kausap, Aber nga, magbiruan tayo sa kanilang harap, Baka iba isipin nila, matagal na ba tayong naguusap? Nakakatuwa kang ngang talaga, kaibigan kong suplado, Naniniwala na akong hirap kang mabasa sa kanto, Sa mga kilos, pananalita di mahuhuli sa akto, Ang iyong isip lumilipad sa malayo may ibang balak na tungo. Lupit! Kung may bughaw, itim ang rosas na nakikita ko, Sa isang tingin di kagandahan pero may dating ito, Di kita mababasa sa ngayon, pero tyak ang iyong hangarin, Ehem... May lihim ka bang pagtingin na di mo maamin? Itim na rosas, yan ang kulay... Ng iyong mga mata kayganda sa tuwina, Hanapin mo sa iyong mga kuha may pagkakahawig ka, Di maganda sa mata pero nakakahalina. Itim na rosas... Gusto na kita. Totoo na talaga.

Pagabay Naman, Lord.

Kay inam ng iyong mga gawa,
Lahat ng ito pinaramdam at pinakita sa aking mga mata,
O anong galing ng iyong mga kamay,
Sa isip mo ito hinubog, pinaikot, at sami'y gumabay.

O mapagpalang kamay ng Diyos,
Salamat sa lahat ng mga pangyayari sa aking buhay,
Dahil dito lalo ko itong mapapagtagumpayan,
Alam kong mahal niyo ako at di pababayaan.

Sa mga pagkukulang ko na di ko mapunuan,
Patawad po at di ko magawang bawiin,
Ito ay dala ng mga kawalan ng pagtitiwala sainyo,
Madalas nagsasariling sikap at di maalalang kayo ang aking Diyos.

Ngayon ay bantayan po sana aking pagbyahe,
Sa aking kasiyahan sana ay mamagitan,
Sa lahat ng lakad, kami ay patnubayan,
Nawa ang habag at kamay ay aming maramdaman.

Alam kong kasama kita...
Wag mo ang iiwan...
Salamat po, Diyos kong mapagpala,
Di mo ako pagsasawaan at ikaw ay laging sasama.

Di Makatulog Sa Loob Ng Tent

Ang madaling araw na nawala ang antok sa hampas ng mga alon,
Ang madaling araw na nagising dahil ikaw ang biglang pumasok sa isip,
Ang madaling araw na naalog ang utak dahil sa kakatungo sayo,
Ang madaling araw na ayaw ng dalawin ng antok dahil sa lagnat ko

Pinagbigyan ako ang langit sa aking hiling,
Ngunit ako naman ay may gasgas sa tuhod na di pa gumagaling,
Ang hamog na bumalot sa aking kaisipan,
Ang syang babaunin sa buong magdamag na ikaw ang mapanaginipan.


Ang umagang ito ay hatid na mga maluwalhating galaw,
Sa harap ng karagatan nagsisilbing ilaw,
Ang mga galaw mo ay sadyang binibiliang,
Di ko nga lang maaalala ang lahat, ngunit mananatili ito sa ilang.

Aking panghahawakan ang iyong sinabi,
...malugod ko ng tatanggapin ang pagsintang hinabilin.

Mahal kita, naalala kita.

Inaalam ang Saya, Nasugbu

Sa bulubundukin ng talisay, kami ay napadaan,
Sa mga putik at malalaking bato kami ay nakiagos,
Hatid ay kaba na baka mali ang pinaroroonan,
Sa dulo pala ay isang di masaklawang bayan ng batangas.

Di ko makita ang ginhawa,
Di ko makita ang karagatan,
Nagisip, sabay sakay sa kotse na parang aalis,
Wag na dito, may iba pang mas matamis.

Ang byaheng ito ay may pupuntahan,
Di makakapayag na ganito lang to matapos,
Ang susunod na sulat ay patungkol sa napuntahan,
Natapos, nakarating sa nasugbu, antok at may pinagdadaanan.

Eto na to.. Tara na! Naririnig ko na ang hapas ng alon,
Sa dalampasigan natigil ang pagtingin,
May buwan na nagpapahiwatig,
Sa langit na kumakahawig.

Nasugbu na! Gising mga tulog kong kaibigan!

Patungo Sa Paroroonan

Makailang ulit ko na ing ginawa na nagbyahe sa buwang ito,
Pero ito ang byaheng hindi ko kilala,
Sa tuwing may pupuntahan ako, alam ko ang daan patungo,
Ngunit ngayon ay iba, hindi ko alam kung saan, ano ang dulo.

Ang byaheng ito ang malungkot na masaya,
Hindi ko alam ang nararamdaman pero  parang may kulang,
Sa hindi ko maintindihan, ako ay naguguluhan,
Hahanapin ang kasagutan, mamya sa paroroonan.

Sa ngayon, natutuwa akong mga kasama ko ay maligaya,
Di man nila batid ang nadarama, sasaya ang byaheng ito,
Sa katotohanan, hindi ko lang siguro alam ang pupuntahan,
Pero may pakiramdam akong masaya, makulay ang byaheng ito kaibigan.

Salamat sa mga walang sawang tagasubaybay,
Ang sulat na ito ay ginagawa habang nasa daan patungo sa tulay,

Ikaw at Ako, Magtatagpo?

Ang magulong buhay pinapaikot ng mga naglalakihang alon,
Sa damdamin tumatagos ang bawat kirot ng kahapon,
Pinapatamis lamang ng mga simpleng ngiti na galing sa pagalok,
O anong sarap na makasama mo sa bawat paginog.

Dala ng bawat pagpugay ang iyong halakhak,
Sa lahat ng laro alam kong may pumapatak,
Madami kang napasayang tao, saya ang dulot,
Mga nagtittiliang miron, sa gilid nakikiudlot.

Ako man kung kilala na kita noon baka sakaling manlalaro,
Magiging inspirasyon ko ang bola maging ang pagtakbo,
Ngunit di hinayaan siguro dahil di kaya ng buto ko,
Magiging dayuhan na lamang, o giliw sa iyong puso.

Mali man ang dahilan, aabanteng may ngiti,
Baliktad man ang iyong iniisip o hindi,
Natutuwa pa din sa mga pangasar mong salita,
Maging pangalan ko apulitmulit sa tuwina.

Dalawang tema ang aking pinapatamaan,
Isang ako at isang ikaw ang dahilan,
Di man maintindihan ang gustong ipahiwatig,
Sayo pa din sasaya natutulog kong pagibig.

Aduduyyy... Wala na naman shempre.

Maghapong Sa Ibang Dimensiyon

Tatlong Daang Tanggi

Ang paghahanap ng kasiyahan ay di basta matatangpuan,
Pagsalo sa kainan, pagtawa ng magkakaibigan, maging pagiinuman,
Sa ganito daw nila natatagpuan ang tunay na kaligayahan,
Isang pagtanggi, na alam kong may iabng katotohanan.

Nalaman ko na ang paginom ng sobra ng alak ay masama sa katawan,
Di ko na nga ito natikman, at walang balak na subukan,
Paghithit ng yosi ay sangkatutak na sakit ang makakamtam,
Usok pa nga lang, binuga ng baga ko, di ko kayang labanan.

Tanggi, tsnggi, hindi naman ito pag tanggi,
Isang pagiwas lang sa sakit na ayaw magkubli,
Wag na lang magalit pag hindi napagbigyan,
Di naman ako tututol kung kayo ay magdidiwang.

Ngunit isang paalaala ang aking bibitawan,
Katawan natin sa lupa ay iisa at wala shadong laban,
Sa mga sakit na nagkalat, di mo maiiwasan,
Nang dahil sa hithit at alak, lumalala ang karamdaman.

Ayokong maging kontra bida sa iyong kaligayahan,
Sa huli din naman tubig pa din ang iyong kailangan,
Sabi naman ang sobra ay di tama sa katawan,
Gamitin ng tama at hindi hanggang sukdulan.

Daang daang pagtanggi ang aking nasabi,
Di ako umiinom, nagyoyosi pahingi na lang ng iced tea,
Masaya naman akong umuuwi,
Sa bahay na lang at sa sulat iuuwi ang makulay na minimithi.

Tatlong daang tanggi...
Kahit limang libo pa...

Sayo Ang 30 Minutes Break Ko

Sandaling itutuon ko ang aking kaisipan sa isang mabuting kaibigan,
Di siya dayuhan sa sariling bayan,
Saliwa man sa aking kaisipan ang kanyang mga panaghoy,
Alam kong nakikinig siya at ako'y unti unting inaagoy.

Ang tatlumpong minutong kasama ka kaibigan,
Wagas ang nakikita na pagibig sa iyong kaibuturan,
Malalalim mong mata na sadyang nangungusap,
Alam kong eto ang kelangan mo, isang tunay na kausap.

Hindi man maibigay saiyo ang iyong kailangan,
Hahamakin ang ulan, makasulong lamang,
Ang oras na nilaan magiging paalala,
Na sana kaibigan, masaya ka kung anong meron ka.

Sa isang basing kape, isaw at tawa,
Sabay ng iyong magsayaw na isang nakakaligaya,
Mga tawa mo, panatilihin sana,
Maging ang iyong puso, maging maingat sana siya.

Alalahanin mo kaibigan, ikaw ay hindi dayuhan,
Isa kang kaibigan sa puso namin mahihimlay,
Dadalhin mo ang alaala ng kahapong pinasigla,
Kami din naman, nakatatak na sa isip ang iyong pigura.

Wag kang magalala, magiging maayos ang lahat,
Maging masaya lang sa iyong buhay na tinanggap ng tapat,
Eto lamang kami handang maging kasama,
Umulan umaraw, kahit sa gilid ng kalsada.

Salamat kaibigan sa 30 minutong pagsabay...

Sa uulitin, magbalitaan na lang.

Sayo Ang 30 Minutes Break Ko

Sandaling itutuon ko ang aking kaisipan sa isang mabuting kaibigan,

Isang Kwentong Pag-ibig

Hinangaan ko ang iyong tingin,
Sa mga mata mo ako ay nahumaling,
Bakit sadyang ang ikli lang ng pagkikita,
Di ko tuloy nasabi na masaya akong kasama ka.

Ikaw ang nagsabi na magiging madali lang ang lahat,
Kahit na itong nararamdaman at naibaon na at sa lupa ay nagkalat,
Lahat ng naramdaman ko ay pinaghalo na ng langit,
Hanep naman kasing pakiramdam ito, sayo ko pa biglang nadawit.

Sa huni ng mga ibon kahit di ko nakikita,
Pati sila nakikikanta sa bigla kong pagsaya,
Ang mga luha kong natamo noon,
Nabaliktad, dahil sobrang saya ang dulot ng iyong panahon.

Di ko man magawa ang kanta para sayo,
Alam kong aawit ang puso kahit ito ay tanungin mo.
Oo na, mahal na nga kita,
Sana naman naririnig mo ako sinta.

Bilib ako sayong natatanging dala,
Hindi mo pinapakawalan ang mabuting asal na sa akin ay iyong pinaalala,
Masayang pagiibigan ang aking susubaybayan,
Hindi mo ngayon, alam kong may panahon pagkakataong magmahalan.

Kwento ito na pagibig na gusto kong maramdaman,
Sa mga susunod na araw, sana yan ang maranasan,
Di ko naman pinangungunahan ang Maykapal,
Sa kanya pa din nagtitiwala at humihingi ng kulay.

---mamahalin ka.

Buhos Ng Ulan Sa Bulacan

Sa pagtatapos ng araw, inakala kong katapusan na ng pangarap,
Ngunit ako'y nagkamali, nagkamali sa inakalang pangarap,
Pumatak ang ulan, at unti unting binasa ang aking katawan,
Sa pagsakay sa motorsiklong aking hinangaan.

Lubak, putik, semento, patag, bato, damo, kahoy na tulay
Mga daraanan patungo sa ilog na may gandang taglay,
Yan din ang dinaanan palabas, patungo sa pagwawakas ng isang araw,
Sanlibong tuwa, nang biglang bumuhos ang ulan na may kantyaw.

Bat pa kasi ngayon pa umulan, kung kelan pauwi na at hinahabol ang hininga,
Pero sabihin na nating naging biyaya pa ang lakas at buhos nito,
Dahil sobraNg galak ang dinulot nito.
Buhos ng ulan humampas sa mukha ko.

Malayo din pala ang biniyahe namin,
Matagal din pala ang nilakbay ng mga sasakyang kumakaway,
Sa gitna ng kalsada, kami ay nagpakawala ng buhay,
Sa gitna ng kawalan, kami ay nakipagsapalaran.

Nabaliw ako sa mga narinig kong salita,
Buhos! Pagibig! Piling! Wahhh... Nakakatuwa!
Binalot ako ng lamig, pero di alintana,
Dahil sa tabi ng aking kaisipan, Tunay na masaya!


Inulit ulit ko pa ang mga salita,
Inisip kong tingin lang ang aking mapapala,
Pero hinugot ng lakas ang iyong pagpansin,
Sa aking bulong, narinig mo din pala ang ihip ng hangin.

Kay layo, di ako makatakas,
Sinadya ba para ako ay makita ng bulag?
Siguro knga ganun ka magisip,
Baliktad... Gaya ng iyong nabanggit.

O hangin, kay sarap mong kasama,
Nababatid mo ang sayang nadama,
Dahil sa pagikot ng buhay, libro ko ay tunay na makulay,
Dahil sayo... Tumibok ang puso at biglang nagkabuhay!

Yun na oh! Ulan! Paborito talaga kita.

Ngayon ko lang nagawa ang blog ko para sa ulan na

Ngayon ko lang nagawa ang blog ko para sa ulan na natamo ko kahapon sa bulacan.

Bato sa Gilid ng Tubig

Ang bato sa daan...

Hindi na ako nagisip pa,
Pagbaba sa moktrosiklong aking sinakyan kasama si jerome,
Ako ay biglang natuwa at tinungo ang tubig,
Masayang nagtampisaw at di inalintana ang init sa bibig.

Simple lang ang unwaring ngiti,
Pero sobrang aliw ako sa mga hatid mong sandali,
Ilog na oinagarap na mapuntahan,
Di naman nagsisi n ikaw ay nasilayan.

Ang bato na unti unting sumisigaw na silay pansinin,
Hinihiram nijto zng aking damdamin,
Kahit sa init ng araw ako ay nagpailalim,
Upang mga bato sa gilid ay aking laruin.

O anong saya ng dulot nito,
Kahit nararamdaman ako hapdi sa katawan ko,
Sa init ng araw ako ay nabilad,
E ano naman, kesa maligo sa kasilyas na nakahubad.

Bato sa gilid, nakits ko ang liwanag,
Langit ay natuwa mga ngiti namin ay hinanap,
Dahil sa dala mong tanawin pusoy nagayak,
Daydayawon ka o Diyos, ang galing mo na may palakpak.

Sa gabi inabot ko ang ulan sa gilid ng daan,
Bumuhos ito ng di ko pa nasisilayan... May krugtong ito, sa susuond na sulat.

Sa Angat Bulacan... Sa Ilog na Pangarap

Ito ang sinasabi kong pangarap,
Ang magsilbing dahon sa langit para mag paagos,
Ito ang sinasabi kong ilog,
Ang ilog na puno ng pagasa't pangarap.

Dito ko iiwan ang aking sarili,
Dito ko iiwan ang aking kaisipan,
Pinipilit kong maging masaya sa tuktok ng aking puso,
Halata ko naman na matatapos na din ang ganitong yugto.

Ang mga batong nakaikot sa ilog ang siyang nagpaganda,
Sa mga hilig kong ganito parang ayoko ng umandar pa.

Maya babalikan kita.

Ang mga kasama ko:
Jerome Perez
Jamel Besid
Yanny Celestino
Jeymar Juan
Tin Soriano

Bawat minuto ay masaya,
Sa sigla ng mga agos ng tubig, hahango ang lungkot na nadarama,
Bibigkasin pangalan mo sa tuwina,
Hahanapin ang galaw ng iyong muka sa aking mga mata.

Sarap mong kasama,
Kahit pilit, alam kong natutuwa ka,
Gulatan na lamang... Mabighani ka na lang.
Ako ay isang dayuhan, sa lugar na iyan, na iyong sinasaklawan.

Ginagawa ko ito habang nakatingin sa kawalan,
Dito sa bulacan... Dito sa tabi ng ilog ko naramdaman,
Ang tihimik na ganti ng kalikasan,
Ang tahimik mong salita na di man lang nagkakulay sa kaluwagan.

Dito sa tabi ng ilog, dito sa silong ng mga pinagkabit kabit,
Wag kang lilingon sa kung saan, baka iba ang iyong maramdaman,
Basta kelangan sa tuwina, hampas ng sulog lang ang idamdam,
Tawid ng tubig na umuuhaw sa lalamunan.

Nakakatuwang pakiramdam..
Nakakatuwang pangarap.

Sana maulit ka ng madaming beses.

Relasyones

Ibig ko lamang maging masaya,

Pagibig Na Walang Kapalit

May mga sandaling ako ay natutulala,
Sa mga minutong ito, ako ay nawawala,
Wala namang lungkot akong dalahin,
Siguro, hindi lang sanay na ngiti ko'y hindi pansinin.

Gulat ako sa mga pinaramdam mo,
Kala ko totoo lahat ng nasa isip ko,
Pero aking iniisip ay sinusukat lamang,
Sa iyong pinapakita at balat kayong tapik na kulang.

Kumpleto ako ng kaibigan, kumpleto ng aawitan,
Pero kulang ang aking nararamdaman,
Kumpleto ako ng sandalan, kumpleto ako ng hahawakan,
Pero kulang ang aking masasandigan.

Di mo na kelangan pang ipagkait,
Di ko naman ito sayo hihingin,
Ang masabi mo lang na ako ay iyong iniibig,
Magdidiwang ang puso, kahit pagibig ay ipagkait.

Isang sabi mo lang naman kung ako ay iyong naiintindhan,
Tumitig sa akin at ako'y iyong iwasan,
Paalam mo lang sa akin kung ano ang laman ng puso,
Dudurugin ko ang pader na pinaghiwalay ng dugo.

(disclaimer)
Lahat ng nasusulat ay kinathang isip lamang,
Ang puso ng may akda ay sadyang siksik ngunit may kulang,
Sa mga sulat na ito naipapalabas,
Mga hinangad, inasam, naramdaman, napanaginipan at hinahanap sa bukas.

Paghahanap Ng Dragon Ball

Kung laging makikinig sa sabi ng iba,
Di na kaw ang masusunod sa buhay mo sinta,
Kung ang iniisip lang naman ang ikasisiya,
Bakit kelangan may pahintulot ng iba.

Gawin lang ang bagay na ikatutuwa,
Sa huli, di mabibili ang saya at luha,
Gawin lang ang bagay na maligaya,
Sa huli, masaya ka na.. Masaya pa ang iba.

Kaligayan mo, wag mong ipagkatiwala sa iba!
Gamitin mo, sakyan mo, mas masaya,
Yan ang pagkakakilala ko sayo,
Yan ang hangad ko na maabot mo?

Ang Huwebes... Akin to!

Pinipilit kong samahan ang aking pakiramdam,
Sa bawat lakad nito, dumadampi ang bigat nga kumakalam,
Ang binti ko'y namimitig at bigla ikaw ang pumasok sa aking isip,
Mga mukha mo'y hinagilap sa aking sisidlan at tinakip at biglang sumiksik.

Nakakaiyak ang araw na mapupuno lang ng mga katanungan,
Hindi niyo man ako mabilhan ng saya, tiyak na may kalaliman,
Iniisip niyo bang ako ay natutuwa pa,
Sa lahat ng ito, lumalakas ng ang kalooban na gawa ni Bathala.

Dumadami na ang aking dalahin sa buhay,
Pati mga iniisip niyo akin ng napagtagumpayan,
Sa buhay... Iyong buhay... Walang kinalaman dito ang aking pagkatao,
Wag niyo akong husgahan ang di niyo natanto.

Mga nagrerebeldeng dugo sa aking katawan,
Hayan na at gusto ng maghimagsik sa kalaban,
Naghahanap ng halaga ang mga kamay ko sa lamesa,
Pati ang bolpen ko ay di na ako kilala.

Nangangatog ang aking katawan nang di niyo batid,
Kumukulo ang aking ulo nang di niyo man lang naiisip,
Wag niyo akong husgahan, di niyo pa ito alam,
Lahat ng ito ay larawan lamang na ikaw, ako, ay may kinalaman.

Mabuhay ang huwebes, akin ka!
Darating din ang araw na iyon...
Wag ka magmadali, kaibigan... Kaw ang susunod ko...

Hays... Kool (para sainyo to)

May mga tao lamang na nagkaron ng parte sa aking buhay,
Ang buhay hayskul, naging masaya dahil sa makulay,
Sa mga taong naging kasama, kabati, at maging abay,
Mabuhay kayo... Di ko kayo nakalimutang tunay.

Efelyn Barcelo, presensiya mo di nagbago,
Sa lahat ng luha ko, alam mo, dama mo,
Ang pagkakaibigan natin di nagbabago,
Kaw pa din ang totoo at sadyang maganda sa paningin ko.

Carmen Burton, dahil sa iyong mga pangasar,
Natuto na din akong lumaban ng harapan,
Kahit lagi mo akong pinaiiyak,
Sayo ako humugot ng lakas sa lahat ng gayak.

Joey Hicom, ang kamay mong pawisan ang aking naalala,
Tuwing hahawak ka sa kamay ko, lagi kang nakatawa,
Pero ang pagiging kaibigan mo sakin naging pagasa,
Ikaw ang nagpaalala, lalaki ka din pala.

Aaron Tegelan, alam mong ginusto kita noon,
Di ko lang talaga alam kung ano yun,
Naging inspirasyon ka sa aking pagsayaw sa entablado,
Naging kasama ko sa bawat pagtawa ko.

Marivic Lusande, ang simpleng ikaw ang naging batayan,
Buhay sa mundo kelangan lang marangal,
Naging saksi ka sa mga luha ko,
Sinuklian mo ng pagasa at walang pagtatampo.

Jerome Perez, kasama ka sa mga di makakalimutan,
Ang pabango ang naging aking batayan,
Humanag sa iyong pagkatao ang aking naramdaman,
Siguro hanggang ngayon, dama ko ang iyong galaw.

Henry Formento, sa dala mong sulat ako ay napako,
Natuwa ako sa pagkakasulat ng iyong puso,
Kahit alam kong biro lang yun, binigkas mo,
Hayaan mo, tinuring din naman kitang kaibigan ko.

Karl Hufancia, pano kita makakalimutan,
Kaw ata ang una kong sinabihan,
Nagmahal, nasaktan... Pero walang mkaparis ang yong kabaitan,
Tahimik ka lang, pero mabuti ang yong kalooban.

Annabelle Nace, kaw ang naging batayan,
Ng aking mga huhugasang pinggan,
Dahil sa mga kamping, natuto akong hugasan,
Ang baso pala, may sabon pang natitira pag di nabanlawan.

Ang buhay hays...kool kung titingnan,
Madaming saya, lungkot din ang katabla,
Pero dahil sa mga taong ito, lahat nagiba,
Hays...kool... Walang tabla ang iyong saya!!!

Salamat sa mga taong nabanggit...
Madami pa kayo, pero inuna ko na ang mga honor-roll sa aking puso.
Mabuhay!!! Sana nagustuhan niyo.

Usapang Paghanga Lang Naman

Sa pagsinta'y lalapit ang iyong kalooban,
Nagiging gsing lang sa iyong paghirang,
Minabuti ko na lamang na maging sandigan,
Ang pagsinta sa iyo'y hanap ng dinadamdam.

Pupuntahan ang puso na naging uhaw sa tingin,
Sasauluhin ang mga pagasa na dala ng iyong saloobin,
O giliw, pinsaya mo ang aking awitin,
Tatagalan ko... Sayo naman sumaliw.

Ang tingin mo'y nakakalula,
Sa iyong tinig ako ay nabubura,
Di ka man nakausap sa isang taon,
Sulit naman ang iyong panahon.

Bawat kislap ng iyong mata,
Bawat Pintig ng puso mong masaya,
Nakangiti ka pala lagi,
Wala na akong magagawa, ako na ang yong biktima.

Wahhh... Ang bait mong kasama,
Magiliw, maalalahanin, at higit sa lahat nambobola din,
Hala... Nakukuha ko na ang yong mga tingin,
Huli kita.. Minsan nakatitig ka... Tunaw ako ng taimtim.

Salamat sa iyong inspirasyon,
Salamat na din sa iyong tulong...

Wahhh... Ang arte ko, ngayon lang ako nahisip ng ganito!

Pintas, Pintas... Wala Ka Namang Ubas.

Sa dinami dami ng mga pangyayari sa buhay,
Iilan lang ang may mga kahulugang tinaglay,
Minsan huli mo na ngang malalaman,
Dulo pala noon ay makulay.

Hiwaga ng mga dahilan ay nakakatuwa,
Minsan ang sabi sabi ay nagiging katotohanan pa,
Sa kabila ng mga salita at dahilan ng iba,
Ikaw etong tatanggi pero totoo naman pala

Mga pintasero't pintasera sayo ang bola,
Nakasalamin ka, talikod at wala ng hula,
Inaalam mo pa ang dulo ng usapan,
Di mo naman inaalam ang kasaysayang inugat.

Kaw ba'y may bunga, ubas ba o tinik,
Sa kailaliman ng puno mo, taglay mo ay putik,
Wala ka ng masabi dahil kaw ay binulag,
Sa katotohanan, sa kabutihan, sa kapwa mo sana ay tinulad.

Natutunan kong maging kalmado,
Sa lahat ng salita na binitawan mo,
Ihahayagpa din ang tunay na ako,
Sa harap ng tao maging ikaw man ay matalo.

Pintasero't pintasera... Asan ang bunga mo?
Tingin ka muna sa iyong anyo,
Baka sa kakasita mo, madumi ang iyong baro,
Tatawanan ka ng madla pati ng mga kuto.

Manahimik! Isang salita na umpisa ng pagiisip,
Manahimik! Bibig mo'y ikubli sa loob ng iyong baru nang walang madumi,
Manahimik! Pasensiya na, hindi ka na nakakbuti,
Hanapin mo ang yong prutas at ikaw ay kumubli.

Prutas mo, asan?

Pintas, Pintas... Wala Ka Namang Ubas.

Sa dinami dami ng mga pangyayari sa buhay,
Iilan lang ang may mga kahulugang tinaglay,
Minsan huli mo na ngang malalaman,
Dulo pala noon ay makulay.

Hiwaga ng mga dahilan ay nakakatuwa,
Minsan ang sabi sabi ay nagiging katotohanan pa,
Sa kabila ng mga salita at dahilan ng iba,
Ikaw etong tatanggi pero totoo naman pala

Mga pintasero't pintasera sayo ang bola,
Nakasalamin ka, talikod at wala ng hula,
Inaalam mo pa ang dulo ng usapan,
Di mo naman inaalam ang kasaysayang inugat.

Kaw ba'y may bunga, ubas ba o tinik,
Sa kailaliman ng puno mo, taglay mo ay putik,
Wala ka ng masabi dahil kaw ay binulag,
Sa katotohanan, sa kabutihan, sa kapwa mo sana ay tinulad.

Natutunan kong maging kalmado,
Sa lahat ng salita na binitawan mo,
Ihahayagpa din ang tunay na ako,
Sa harap ng tao maging ikaw man ay matalo.

Pintasero't pintasera... Asan ang bunga mo?
Tingin ka muna sa iyong anyo,
Baka sa kakasita mo, madumi ang iyong baro,
Tatawanan ka ng madla pati ng mga kuto.

Manahimik! Isang salita na umpisa ng pagiisip,
Manahimik! Bibig mo'y ikubli sa loob ng iyong baru nang walang madumi,
Manahimik! Pasensiya na, hindi ka na nakakbuti,
Hanapin mo ang yong prutas at ikaw ay kumubli.

Prutas mo, asan?

TAU

Likas Sa Tao Ang Matatakutin (episode)

Ang mga tinig... Ang mga kaluskos..
Ang mga silip... Ang mga puspos..
Ang mga sitsit... Ang mga anino...
Lahat ng ito, tinakot ang sarili ko.

Likas sa akin ang pagiging matakutin,
Kahit sa simpleng dilim, tiyak ako ay iipitin,
Hinahagilap ko palagi ang aking kumot sa tuwing matutulog,
Baka sakali may makita ako sa isang sulok.

Mabilis kumabog ang aking dibdib, talo pa ang pagibig na umakit sa akin,
Sa huling pintig, para aako ay may pagsusulit,
Ang pagiging matakutin ko ay pinilit na mawaglit,
Ngunit kagabi, bumalik lahat ng pait.

Alam kong may lumabas sa aming bakuran na lalaki,
Dala niya ay motor na parang walang pasubali,
Di ko pansin pagkat ako ay isang bulilit,
Sa paghahanda ko, siya ay aking sinilip.

Ngunit sa aking nararamdaman,
Bigla akong sinukuban,
Biglang siyang tumigil sa aking bintana,
Na ako ako'y biglang napahiga.

Sa takot ko, dibdib ko'y kumabog,
Ika ba ay mama sa kapitbahay o isang magnanakaw ng aso,
Hala... Kinabahan ako at biglang natakot,
Ayoko ng ganitong pakiramdam, sobra akong sinaplot.

Nagtatapang tapangan lang naman ako,
Sa lahat ng hamon na tinungo,
Di mo mawawala sa akin na minsan ako ay yuyuko,
Lahat tayo, di ka man umamin ay mayroong kinukubkob.

Umamin ka din, kaw din naman ay natakot.

Likas Sa Tao ang Matatakutin (preview)

Bukas ko na gagawin ang laman nito...

May tumigil sa tapat ng bintana.

Likas Sa Tao ang Matatakutin (preview)

Bukas ko na gagawin ang laman nito...

May tumigil sa tapat ng bintana.

Kapeng Mapait, Kaning Mainit

Sa dalas kong marinig to nung bata pa ako,
Inangking kong maigi ang ang bawat kataga ng linyang ito,
Pagaasawa ay di kaning mainit,
Isusubo chaka iluluwa sa bibig.

Nagulat ako sa mga naglalabasang balita,
Si ganito nagasawa na, siya buntis na,
Ako, tahimik na nangungulila,
Walang iniisip kundi pano magiging masaya.

Mahilig ako sa kapeng mainit,
Adik nga ako sa mapait dahil ito ay malupit,
Pero kinumpara ito sa aking pagaasawa,
Di daw kape lang ang mapait.

Ang bilis para sa iba ang mga ganitong bagay,
Parang ang bilis nilang nalaman ang kaagapay,
Hindi ko matancha pero magulo ang nararating,
Ng aking utak pag ito na ang pinapraning.

Sa libo libong pagkakataon na ako ay nagisip,
Di ko talga makuha kung pano nila ito nakipkip,
Ang pagaasawa ba ay sadyang may silip,
Sa bukas na hatid, puede ko din bang maisip.

Kapeng mapait, bat sayo pa ito naitulad,
Ayan tuloy pati pag inom ko ng kape sadyang makupad,
Gusto kong malaman kung ano ang dahilan,
Para itong paksa ay aking madaanan.

Kaning mainit, sayo lamang ang sarap,
Sa ngayon mananahimik sa iyong harap,
Pagkat ang pagaasawa, tama man o mali sila,
Di lang kaning mainit na puedeng idura.

May nakapagsabi pala sakin,
Ito'y kanyang di iisipin,
Sa kadahilanang ito ay sadyang darating,
Tama naman, kung ikaw ay may matalas na damdamin.

Kapeng mapait, kaning mainit...
Ieenjoy muna kita...

Nararamdaman Mo Din Ba Ito?

Marami ng kanta ang napauso ng dekada,
Marami na din ang kanta na kulang pa ang luha sa saya,
Mga tula din na biglang nagbago ng sistema,
Tinula ng iba, binigkas ko, gawa ng kasysayan, isa ang pinanggalingan.

Ang mga pakiramdam na ito ang siyang nagbabago,
Sa king sistema, talagang nakakahilo,
Mantakin mong hindi kita kayang abutin,
Ngunit pinipilit kong ngiti mo man lang ay kamtin.

Isang liham ang kaytagal na itinago,
Nakalimutan ko na nga ang mag salitang nilagay dito,
Sa murang edad ako ay nagkamulat,
Hinangaan ka na, sa taglay mong sukat.

Ang pabango mong hiram sa iyong kamusmusan,
Di ko makalimutan ngayon at kailanman,
Kung meron man nagiisang laging hahangaan,
Kaw yun, sinta... Lagi sanang tandaan.

Hanggang dun lang naman ang kayang ibigay,
Ng pusong kamay mo lang ang siyang sasandalan,
Di naman kita hanggad, alam ko na,
Msaya lang ako pag kalakip ko ang iyong palad.

Ayoko makaabot sa pagmamahal ito,
Tiyak kong di din mapapansin ng iyok pilik mata,
Sa dulo ng mga bundok halina ang iyong kumot,
Ginugusto kong maabot, yang perlas mong sinusuksok.

Parehas ba tayo ng nararamdaman,
O sadyang magaling ka lang talgaga na itago ang kalokohan,
Nararmdaman mo din ba itong aking inaasam,
O anong ligay, ngayon mo na ipaalam.

Natatakot ako na baka ako ay iyong iwan...
Nararamdaman mo din ba ito?

Mama-halin Ka Ba?

Ang mundo ay sukatan kung hanggang saan ang lakas ng tao,
Sa mundo malalaman kung anong klaseng pagasenso ang magagawa mo,
Ang mundo na bilog, bihira lang ang nakakaikot dito,
Sa senyas ng guro, hanapin mo ang bansa mo...

Mura lang bili ko sa bag ko, dito sa mundo,
Mura lang din ang pagkain na niluluto dito,
Ang mabuhay na may lakas at pwersa ang syang panalo,
Sa huli, mama-halin ka ba dito sa lugar mo?

Bente, singkwenta, diyes, ano ba presyo ko?
Sang dangkal na pagmamahal, di ka pa mabiro,
Anong pagmamalupit ang gagawin mo,
Mabili ka lang sa binigay mong presyo.

Minsan maging matalino ka sa pagdiskarte,
Di lahat dito sa mundo e puedeng iarte,
Mamaliitin ka ng mga taong mura lang din ang singil,
Sa bawat ngiti, may durog pang butil.

Mama-halin ka ba?
Tanong ko din sa aking sarili,
Mama-halin ka ba?
Presyong langit ang nakapisi.

May halaga ka,
May katumbas ka,
Ngunit, presyo mo, walang nakakaalintana,
Dahil sa mahal mo, Diyos lang ang may akda.

Mama-halin ka ba?
Itanong mo muna sa iyong sarili,
Mama-halin ka ba?
Itatak mo sa iong dibdib.

Ikaw ay sagisag ng pagmamahal ng Diyos Ama,
Sa hangin di ka niya basta mabubura,
Pagibig niya, di niya sinukat,
Para ikaw lang ay mabuhay na higit pa sa iyong panukat.

Mama-halin ka ba?
Ibaon mo sa iyong utak,
Oo! Ako ay may halaga, kaya mama-halin ka ba?
Mama-halin, mamahalin. Mahal.

Bente Sais

Parang kahapon lang, bente singko ako,
Ngayon malapit ng lumipat edad ko,
Parang kahapon lang, may regalo pa akong natanggap,
Ngayon wala na akong aasahang malalanghap.

Ang ika bente singko ko ang siyang tatatak,
Sa aking isipan, mdaming luha ang ipinatak,
Dati malakas ako sa gitna ng suliranin,
Ngayon, bumibigay ako di na kaya ng aking damdamin.

Siguro nga nagsawa na din sa kakatanggap,
Ngayon, pinapakawalan na ang tunay na tatak,
Hihiramin ang lakas sa kung sino ang lumalang,
Gigitna sa bawat hamon ng di kumakalam.

Bente sais, malapit ka na...
Anong regalo ang handog sa prinsesa,
Sana bulaklak na puti na may pula,
Sana mula sa kanya na syang nakakaligaya.

Hihilingin ko sa aking dasal na sana masaya,
Ang aking bente sais, tuwang tuwa ang madarama,
O anong saya pag kaw ang nakasama,
Sino ka nga ulit, puede ba ikaw ay magpakilala?

Wahhh... Bente sais! May gusto sana akong makuha...

Umuulan sa Moa, Pati sa Kalsada.

Ang madalas na pagpunta ko sa moa ay siyang naging alipin,
Ng mga takbo ng isip bago man lang ako umuwi sa amin,
Dito sa tapat ng mga bandila ako sumisilip,
Upang di masyadong matanaw ng mga taong umiihip.

Ngunit ang aking mga naaalala,
Mga taong sadyang naging parte ng buhay sigla,
Minsan ko na silang naisama dito sa moa,
Bihira nga lang umuulan pa.

Bati kami ng ulan kaya siya lamang ay nakisama,
Si eph, nabasa nung kaarawan niya pa.
Pinatapos ang ulan bago sinugod ang baha,
Makarating lang sa kapihan sa dulo ng moa.

Sa payong ko sumukob itong isang bagong kaibigan,
Si jerome kahit may nararamdaman, di kinabahan,
Pasensiya ka na, mahaba lang talaga ang lakaran,
Yaan mo sa uulitin, takbuhan naman ang laban.

Sa dalas ko sa moa, sanay na ako sa oras,
Pagdating ko ng bahay, blog ko na ang inaatupag,
Ngayon kahit walang ulan, sila ay naalala,
Dito sa sulat, makabawi man lang sana.

Salamat kaibigan may kwento ako sa huli,
Kahit maulan ang pagkikita, di kayo nagatubili,
Sanay na akong maulanan sa moa kahit na magisa,
Pero mas sasaya sana kung kayo ay kasama.

Ang saya! Naalala ko ang mga kwela.

Hangin Mula sa Bridgeway

Bihira ako makasigaw ng sobra...
Hindi ko pa nagagawa to sa ilang taon ko dito sa maynila,
Minsan nga parang gusto ko ng kumawala,
Pero pano, saan, siguradong may makakakita.

Tulungan sana ako na maging matatag,
Nitong si hangin sa bridgeway kumagat,
Di man kita mahanap, pero tiyak na kakalat,
Ang silbi mo sa akin, ngayon ko hinahanap.

Kanina, ako ay sumigaw,
Di pa nga lang todo pero gusto ko na ibigay,
Kasama ko lamang mga kaibigang tunay,
Nahiya na din ako baka di na maging gabay.

Yun ang gusto ko...dito sa buhay,
Mailabas ang sama ng loob kahit walang kulay,
Di importante kung saan binuhay,
Mahalaga, naiintindihan ka ng iyong mga kaagapay.

O hangin sa bridgeway, lagi kitang maalala,
Lagi na kitang dadalawin sa tuwina,
Baka ibang tao di ka napapansin,
Pwes ako, gulat man, pasok ka sa akin.

Nakakatuwang malaman na sa bawat araw may natatagpuan,
Kahapon talangka ngayon naman ay kalikasan,
Sa dinami dami naman kasi ng daraanan,
Ayan tuloy sa bridgeway ko lang pala masasakatuparan.

Sigaw che! Sigaw che! Ilabas mo na yan,
Sigaw che, di ka maririnig ng bayan,
Sigaw che, mula sa puso mo ang laban,
Sigaw che, prinsesa ka ng kalikasan.

Hangin sa bridgeway, dadalawin ka sa tuwina...

Dugo't pawis...magnanakaw!

Ang handong na sandata'y handa na
Sa ganitong laban,dugo't pawis ang pantabla,
Pinalakas ng panahon, pinatibay ng kaba,
Ang apat na taon, humusga ng alipusta.

Hinahanap ko ang silbi ng pagkatao,
Di na din ako pansin ng mga tao,
Sa ngayon ko nararamdaman ang di kelangan,
Pag ako ang lumayo, sisigla na ba ang bayan?

Ang pagtulo ng mgs luha ay mula sa damdamin,
Damdaming hinubog ngtaon at mga habilin,
Hinilamos ko ang mga sakit na sa harap ko ginaganti,
Hirap man ako bumangon, pinilit na mapabuti.

Wala kayong alam sa mga nasaksihan ko,
Ang bawat saya, luha at tawa ay tagos sa buto ko,
Di ko na hihingin na maging panalo,
Sa ganitong laban, kung sino ang talo syang magbababa ng ulo.

Mga tao na dumadaan sa aking kinauupuan,
Nagiba iba na ng mukha sa pinalipas na nakaraan,
Yung iba nsa kabilang bayan at namamasukan,
Ngunit ako ay sadyang namahala sa aking kinatatayuan.

Ang mga araw na darating ay walang sing hirap,
Ang paglayo sa mga tao ay sadyang nakakasinghap,
Sa uulitin magiging matatag,
Wag niyo na lang muna akong kausapin sa gitna ng pagkaskas.

Pinaghirapan ko to, ito ang salita mula sa loob ko,
Wag mo sa akin kunin ang hindi naman sayo,
Magnanakaw! Pakulo mo ba to?
Dugo't pawis ko ang inalay dito.

Dugo't pawis...
Dugo't pawis...
... Magnanakaw!

Iba't ibang Saya

Malimit sabihin ni ina magenta na ioagdasal ko daw ang mamahalin,
Para ang Maykapal daw ang siyang pipili,
Bata pa ako nang di ko namamalayan,
Lagi pala ako ang namimili sa aking sasakyan.

Ang kabi kabilang saya na dulot nila,
Iba iba din ang pakiramdam na hatid na kaba,
Sa ngiti nasusukat ang simpleng tawa,
Haha.. Kahit isang tawa malalaman mo na.

Ang saya ay kailanman ay di nasusukat,
Maging pulubi man o mayaman, di kayang ilahad,
Ang dulot na saya ng mga tao sa kapaligiran,
Hindi ko naman inasam ngunit pinasinayaan.

Ang kwento ng aking pagibig ay simple lang,
Minahal ako, minahal ko, ngunit tumigil lamang,
Di sa ngayong panahon ang aking kaarawan,
Itong si pagibig, sumisimple lang.

Kwento ng aking mga naging kaibigan ay kakaiba,
Mayroong dalwang araw, mayroon din isa,
Ngunit lahat sila ay nagdulot ng saya,
Kahit lumipas na, sila pa din ay naaalala.

Sa bahay, itong si pipoy ang bagong ligaya,
Handong na bati niya langit ang nadarama,
Kahit pagod, ngalay at wala kang buhay,
Basta anjan si piooy, nawawala ang lumbay.

Ang aking trabaho ay dyang naiiba,
Ako lamang ang maghahanap ng saya,
Ginagawa kong baliw ang bawat umaga,
Upang malimutan ang lahat ng problema.

Iba't ibang saya... Iba't ibang nadarama...
Ikaw? Magkwento ka.

Buhay Talangka

Bata pa ako lagi ko na silang nakikita,
Pinaglalaruan ng mga bata sa kalsada,
Nakatali at sila ay hila hila,
Nitong mga bata na kwelang kwela.

Kung mamasdan sila'y nakakaawa,
Sa malaking mundo ito sila ay di makawala,
Mga batang tuwang tuwa na sila ay paglaruan,
Kahit paslit, di nga naiintindihan.

Ngayong malaki na ako, naririnig ko na lang ang talangka,
Sila'y nakikita na hinahain sa mga piyesta,
Maging sa mga sikat, sila ang bida,
Oh talangka, natagpuan na kita.

Akala ko isang kasabihan lamang ang mabuhay,
Sa kabila ng mga tagumpay, may isang papatunay,
Pag ikaw daw ay bumagsak, may nagnakaw,
Itong si talangka, kaibigan niyang tunay.

Aha, nakita na kita...isa ka nga sa kanila,
Tanggalin mo ang maskara, ayun may tali ka,
Pagbuhol buhulin man ang istorya, kaw na ang bida,
Hala, walang hudsga, pero isa ka nga sa kanila.

Maikli lang ang buhay, bat di na lang pasiyahin,
Maging masaya sa kung ano man ang aabutin,
Magsikap na mapabuti ang syang gawain,
At di talangka ang gayahin.

Darating ka sa sandali na maiisip mo ito,
Pipilitin ka ng konsensiya mo,
Sa lahat ng sinira at nawasak mo,
Dahil nagpagamit ka kay talangka, nagmamayari na sayo.

O kaibigan, magisip ko muli,
Buhay talangka, wag ng paghariin,
Magbago ka na bago pa sapitin,
Ang kagat ni talangka, ikaw ang iipitin.

Buhay na si talangka!

Nikoru Kamiunten

Nikoru kamiunten


Taimtim na nanunuyo sa iyong mga salita,
Hinuhuli ko ang mga pahina na iyong itinakda,
Mga ngiti mo di ko minsan maintindihan,
Sa mga luha mo, kahit di pansin pinaparamdam.

Mamarapatin kong magpaalam sa iyong mga magulang,
Pati sa iyong pagiging kaibigan,
Sa huli ang mga ngiti ng iyong kahapon ang huling titingnan,
Salamat sa iyon panahon at kaluguran.

Paalam, nikoru
Galing sa iyong kaibigan,
Ako po si che licuanan.

Naluging Mukha Ng Isang Artista

Bawat arte ay may katumbas na piso,
Sa likod ng tilon pansin ang hugis nito,
Ang maliliwanag na ilaw ang siyang kukulong,
Sa mga mukha ng artista na waring di sumusulong.

Sa ganda ng mga kutis walang pagaalinlangan,
Alaga ng maykapal pati na ng may kinalaman,
Sa mga kasuotan at mga kolorete,
Titimbangin ang galing ng talino at pagarte.

O kay sarap siguro ng buhay na mayroon sila,
Lahat ng panagarap ay maabot nila,
Onteng iyak, tawa at unwaring kaluskos,
Piso agad ang tustos sa isang kilos.

Ngunit pano pag may tumabla sa kanyang galing,
Mga bagong pasok ang syang paghahariin,
Mababalewala na ba ang pagod at galing,
Kung sa huli naman ay iba ang pipiliin?

Parang ganito lang iyan,
Kaw ang matalik na kaibigan na laging andyan,
Ngunit iba ang kayang hanggad at kelangan,
Sa isang iglap nawala na siyang tuluyan.

Isang hitsura ng naluging artista,
Piso lang ang katumbas pero dugo't pawis ang kinatas,
Nagmumukmok sa likod ng bus, nangangatog, nakakalas,
Ang mga luha, mapapawi na lamang ng kusa.

May araw lamang ang pagaartista,
Minsan dadatnan ka ng kasabihang laos ka na,
Walang pinipili kung kelan ang paghuhusga,
Basta, artisa, maging handa ka lang sana.

Isang pagkakaibigan na nauwi sa hiwalayan,
Iba ang kelangan ngunit iba din ang katwiran,
Wag ka ng lalapit baka pareho pang masaktan,
Tumawag ka na lang kung kinakailangan.

Di ka naman iiwan...
Lugi lang ang kabuhayan...
Di ka naman iiwan...
Ano pa't ako ay iyong kaibigan.

Naluging Mukha Ng Isang Artista

Bawat arte ay may katumbas na piso,
Sa likod ng tilon pansin ang hugis nito,
Ang maliliwanag na ilaw ang siyang kukulong,
Sa mga mukha ng artista na waring di sumusulong.

Sa ganda ng mga kutis walang pagaalinlangan,
Alaga ng maykapal pati na ng may kinalaman,
Sa mga kasuotan at mga kolorete,
Titimbangin ang galing ng talino at pagarte.

O kay sarap siguro ng buhay na mayroon sila,
Lahat ng panagarap ay maabot nila,
Onteng iyak, tawa at unwaring kaluskos,
Piso agad ang tustos sa isang kilos.

Ngunit pano pag may tumabla sa kanyang galing,
Mga bagong pasok ang syang paghahariin,
Mababalewala na ba ang pagod at galing,
Kung sa huli naman ay iba ang pipiliin?

Parang ganito lang iyan,
Kaw ang matalik na kaibigan na laging andyan,
Ngunit iba ang kayang hanggad at kelangan,
Sa isang iglap nawala na siyang tuluyan.

Isang hitsura ng naluging artista,
Piso lang ang katumbas pero dugo't pawis ang kinatas,
Nagmumukmok sa likod ng bus, nangangatog, nakakalas,
Ang mga luha, mapapawi na lamang ng kusa.

May araw lamang ang pagaartista,
Minsan dadatnan ka ng kasabihang laos ka na,
Walang pinipili kung kelan ang paghuhusga,
Basta, artisa, maging handa ka lang sana.

Isang pagkakaibigan na nauwi sa hiwalayan,
Iba ang kelangan ngunit iba din ang katwiran,
Wag ka ng lalapit baka pareho pang masaktan,
Tumawag ka na lang kung kinakailangan.

Di ka naman iiwan...
Lugi lang ang kabuhayan...
Di ka naman iiwan...
Ano pa't ako ay iyong kaibigan.

Naluging Mukha Ng Isang Artista

Bawat arte ay may katumbas na piso,
Sa likod ng tilon pansin ang hugis nito,
Ang maliliwanag na ilaw ang siyang kukulong,
Sa mga mukha ng artista na waring di sumusulong.

Sa ganda ng mga kutis walang pagaalinlangan,
Alaga ng maykapal pati na ng may kinalaman,
Sa mga kasuotan at mga kolorete,
Titimbangin ang galing ng talino at pagarte.

O kay sarap siguro ng buhay na mayroon sila,
Lahat ng panagarap ay maabot nila,
Onteng iyak, tawa at unwaring kaluskos,
Piso agad ang tustos sa isang kilos.

Ngunit pano pag may tumabla sa kanyang galing,
Mga bagong pasok ang syang paghahariin,
Mababalewala na ba ang pagod at galing,
Kung sa huli naman ay iba ang pipiliin?

Parang ganito lang iyan,
Kaw ang matalik na kaibigan na laging andyan,
Ngunit iba ang kayang hanggad at kelangan,
Sa isang iglap nawala na siyang tuluyan.

Isang hitsura ng naluging artista,
Piso lang ang katumbas pero dugo't pawis ang kinatas,
Nagmumukmok sa likod ng bus, nangangatog, nakakalas,
Ang mga luha, mapapawi na lamang ng kusa.

May araw lamang ang pagaartista,
Minsan dadatnan ka ng kasabihang laos ka na,
Walang pinipili kung kelan ang paghuhusga,
Basta, artisa, maging handa ka lang sana.

Isang pagkakaibigan na nauwi sa hiwalayan,
Iba ang kelangan ngunit iba din ang katwiran,
Wag ka ng lalapit baka pareho pang masaktan,
Tumawag ka na lang kung kinakailangan.

Di ka naman iiwan...
Lugi lang ang kabuhayan...
Di ka naman iiwan...
Ano pa't ako ay iyong kaibigan.

Naluging Mukha Ng Isang Artista

Bawat arte ay may katumbas na piso,
Sa likod ng tilon pansin ang hugis nito,
Ang maliliwanag na ilaw ang siyang kukulong,
Sa mga mukha ng artista na waring di sumusulong.

Sa ganda ng mga kutis walang pagaalinlangan,
Alaga ng maykapal pati na ng may kinalaman,
Sa mga kasuotan at mga kolorete,
Titimbangin ang galing ng talino at pagarte.

O kay sarap siguro ng buhay na mayroon sila,
Lahat ng panagarap ay maabot nila,
Onteng iyak, tawa at unwaring kaluskos,
Piso agad ang tustos sa isang kilos.

Ngunit pano pag may tumabla sa kanyang galing,
Mga bagong pasok ang syang paghahariin,
Mababalewala na ba ang pagod at galing,
Kung sa huli naman ay iba ang pipiliin?

Parang ganito lang iyan,
Kaw ang matalik na kaibigan na laging andyan,
Ngunit iba ang kayang hanggad at kelangan,
Sa isang iglap nawala na siyang tuluyan.

Isang hitsura ng naluging artista,
Piso lang ang katumbas pero dugo't pawis ang kinatas,
Nagmumukmok sa likod ng bus, nangangatog, nakakalas,
Ang mga luha, mapapawi na lamang ng kusa.

May araw lamang ang pagaartista,
Minsan dadatnan ka ng kasabihang laos ka na,
Walang pinipili kung kelan ang paghuhusga,
Basta, artisa, maging handa ka lang sana.

Isang pagkakaibigan na nauwi sa hiwalayan,
Iba ang kelangan ngunit iba din ang katwiran,
Wag ka ng lalapit baka pareho pang masaktan,
Tumawag ka na lang kung kinakailangan.

Di ka naman iiwan...
Lugi lang ang kabuhayan...
Di ka naman iiwan...
Ano pa't ako ay iyong kaibigan.

Sana Tumawag Ka

Ang tagal... Ang tagal...
Nalanta na ang dahon sa aking harapan,
Naubos na din ang kandila sa aking kainan,
Pati mga sopdrinks sa mesa ay inasam.

Ang tagal...
Namalat na ko sa kakahintay sa gitna ng mga bituin sa langit,
Nagulat na nga ang gwardiya dahil ako ay mapilit,
Bat ayaw mo kasi tumawag, che lang naman di mo pa masambit.

Ang tagal...
Sa mumunting upuan dito sa tapat ng bahay,
Pangalan mo ay aking ilalagay,
Baka sakali magkasalisi,
Pagdating mo makikita mo ikaw ay ngingiti.

Hala... Si che! Gumagala na naman.
Hindi utak lang nakakarating sa kung saan,
Tuwang tuwa ako dahil may katuparan,
Sa katapusan, gaganti ako sa hilagang kanluran!

Sana tumawag ka naman...

Redi dapat Aku

Mamya nga pala yung gala namin mga hurado,
Kasama ko ang mga laging napapagalitang tao,
Kami ang mga hindi mababayarang napapagalitan,
Ang araw namin ay puno ng mga ganitong areglo.

Kelangan namin ng inspiasyon,
Kelangan namin ng punto,
Sa lugar na kung saan kami ay nagpapawis,
Dito rin namin binubuhos ang aming bagwis.

Sana matutunan ng iba na ang gawain namin ay di madali,
Kala niyo ba puro salita lang na nangangati?
Walang sandaling hindi ito at sumagi,
Sa aming isipan, balot pati panaginip ng sumaksi.

Ang sensitibo ng aming trabaho,
Bawat kilos may tanging kulo,
Sa loob ng rehas kami lagi ang talo,
Kikilos kami kahit wala ng dugo.

Ipagtatanggol namin ang aming mga sarili,
Sa gitna ng mga naglalakarang bitbit ang tampipi,
Aalipinin namin ang mga sandaling kami ang hari,
Sa aming kalooban, hahamunin ang puri.

Handa na ba ako sa ganitong laban?
Handa na ba ako sa masalimuot na tukudan,
Mga ibig mong ipaliwanag na salita ibibigkas,
Mga makatwirang palabas, ipapamalas.

Redi dapat aku!

Tatakas ako!

Ang gabi sa akin ay nagsisilbing pangitain ng mga pangyayari ng maghapon,
Ito din ang oras na parang sana gabi ay di umahon,
Punong puno ako ng mga hinanakit,
Pambihira, kelangan matapos na itong hapdi.

Dumidikit ang kamay ko sa mga unang pinagpatong patong,
Ayaw ng maalis, ayaw ng kumilos,
Ayaw ng kumibo, ayaw ng humaplos,
Buo na ang loob ko, inaantok na ako.

Gusto ko ng tumakas sa mga sitwasyon,
Lumalabas kasi na parang hindi talaga ako marunong,
Pay may bago ba hindi din kaya susuko?
Sa mga suliranin na may malaking ugat na ihuhugot.

Galingan niyo pa, onte pa,
Damihan niyo ang kwarta,
Lalapit sila, at maghihintay,
Sa buenas na sana sila din ay makaratay.

Pero ang sulat na ito ay para ako ay makatakas,
Sa mga anino ng kasalukuyan bitbit ay kahapon,
Hindi ko na uulitin at itoy magwawakas,
Sa nobelang ito, ilalabas ng buo.

Tatakas ako, isang beses...
Ssshhh... Wag maingay, gagapang ako para makatakas...

Ginusto na Kita

Ang pagibig ay sadyang ganyan, tiwala sa isa't isa'y kailangan...
Isang kanta na sa uulit ulitin, nakakasawa ng madama,
Pero eto ang aking binubuga, sa isip ko ay di ka mawala,
Ginusto kang makasama, pero iilang ilang ka pa.

Nahuhumaling sa iyong mata,
Bawat tingin mo, hinuhuli ang aking kaba,
Mangyari lamang na ako ay dalawin,
Na iyong tinig, sabi ko naman di ako bibitw.

Ikapitong buwan ko ngayon na walang sinisinta,
Nagiisip nga ako na kung ako'y tatagal pa,
Nagmamaktol ang puso ko, gusto kong umibig pero may rehas sa puso,
Sayo pumuounta pero alam kong itatanggi mo.

Ginusto na kita, yan ang sigaw ko,
Ginusto ka ng utak ko dahil ikaw ay di lang nagpapasaya,
Linuhuran kita, nakalimutan pero muling naibalik,
Ang pagsinta sayo, ayokong ipilit.

Ang sistema ako ay maghihintay,
Sa salita mo na di ka mawawalay,
Ipagsisigawan mo ba na ako iyong mahal?
Ihaharap sa dambana at sa lupon.

Ginusto kita dahil ikaw ang pinangarap,
Ng aking isipan at puso na ni sa panaginijp di ka nasilayan,
Ang aking dasal maginoo na syang magmamahal,
Sa aking pagkatao at aking nararamdaman.

Mamahalin kita, yan ang sinabi,
Ng mga nagmamahalan mula pa noong isang gabi,
Sa linya ng iyong palad, ako nakasabit,
Pangalan ko nakasulat sa iyong guhit.

Gugustuhin ko sana na kamay mo ay lagi sa akin ang hawak...
Hihintayin kita...

Tagos hanggang buto

Ngayon mo sabihin na makitid utak ko!
.
Sa sakit na dulot mo, hindi lang ikaw ang nagkakamot ng ulo.
Ang paghingi ng pasensiya, nadadaan sa kamusta.
Pero sa ganitong sakit, dulot mo alpersiya.
Nahihirapan akong santuhin ang mga salita na nabibitawan,
Balot ng hapdi ang iyong dibdib.
.
Ngayon mo sa akin sabihin na makitid utak ko!
.
Sa uulitin, sa uulitin, makinig ka sana sa aking harana.
Ako may nasasaktan sa tuwing ikaw ay di nakakasundo.
Lumilipas ang araw ko na parang tatlo lamang ang minuto ko,
Ang luhang ito, dulot mo! Oo, sanhi mo!
.
Buksan mo yang utak mo, makinig ka at matutong magisip ng saglit nang maintindihan mo.
.
Ngayon mo sa sabihin na makitid utak ko!

Freak attack

Overtime na ako sa MRT, nakalagpas na ang tatlong train pero hindi pa din ako makapasok.. Sa hindi ko maintindihan kung saan galing ang mga taong nagsisiksikan. Hindi ko din maintindihan ko pano biglang lumobo ang mga tao dito. Ang normal koong alis ay dapat sampung minuto bago mag alas otso sa istasyon ay naging sampung minuto pagkatapos ng alas otso.. Wala na akong iisipin pa kundi ang mga gagawin ko sa tabaho.
.
Mainit. Ngunit malamig. May harang ang mga mata kong nasisilaw sa araw na hindi na nagawang magtago sa mga ulap. Isang kamay ang aking naramdaman na humawak sa aking braso.
Malagkit. Malamig. Mahigpit.
Di. Naiwasan na magpumiglas dahil sa hindi ko maintindihan ang takbo ng kanyang isipan. Nasa gitna ako ng kalsada nang siya ay lingunin ko... Biglang bumalik ang mga nakaraan... Dati ganito din ako! Nagwawala sa kawalan. Naghihintay ng pantawid sa tyan na kumakalam. Mabuti na pala ang lagay ko ngayon. Nakakasakay ng jeep at nakakapagbayad pa ako samantalang siya hinahabol dahil nanguto. Nakadamit pa ako na nilabhan gamit ang sabon at tubig samantalang siya, grasa, usok at putik ang ginamit ng mga damit niyang itim ata ng binili ito.
.
Mahuhuli na ako sa trabaho, hindi ko alam kung pano ako susuko.
Sa biglang pagandar ng sasakyan, naisip ko... Ano kaya ang kanyang naramdaman. .
.
Naawa ako, sana hindi siya nagkaganinto. Atake ng mapait na kahapon ang nagudyok sa mga pangyayari sa kanyang hinahon. Masasabi mo ba na wala akong kinalaman dito?
.
Ngayon, apektado ako! Malungkot ang araw ko!

Alas onse na

Ang mga oras na dapat sana mga mata na ay nagpapahinga,
Ngunit itong utak ay gumagana pa,
Paltos na ang kamay ko sa kakasulat ng tiklado,
Di ko mabuo ang kanta maging ang tono nito.

Sa unang tingin, unang basa, pang may minamahal lamang ang sina,
Pero alas onse na, di na aabot ito hanggang umaga,
Iingay lang ako, mabubulabog ang kapitbahay ko,
Pari ang aso ko, di makakatulog,
Alas onse na... Alas onse na... Ssshhh.. Magtururog na!

Vertigo... Lumayo ka.

Ss gitna ng pahinterbyu ko ng madalian sa mga aplikanteng nakapila sa may labasan..
Bigla kong naramdaman ang pagikot na aking tinitingnan.
Tinapos ko agad ang usapan at ako'y lumayo sa kanilang kinaroroonan.
Natakot ako, bigla yata akong nahilo.
Umikot ang paligid, bumaligtad... At sadyang nagbago ang anyo ng mga tao sa harap ko.
.
Sa kabilang banda, ang mga tao ay abala pa din sa kanilang mga ginagawa.
Nagiging puno pa din ang mga iniisip nilang linya,
Sa dulo nito, uwian lang naman ang hanggad nila.
Ako, makapahinga sa damdaming unti unting lumalamon ng ligaya.
.
Ang pagkahilo ko ata ay dala ng sari saring, mumunting kaba na nagdidikit dikit sa aking dibdib,
Ang pagkahilo ko ata ay dala ng mga iilang beses na ako'y tumawa.
Ang pagkahilo ko ata ay dala ng mga gumagalaw na ugat sa aking puso,
Ang pagkahilo ko ata ay dala ng vertigo! Palibhasa, si inay ko, gumaganito!

Sa gilid ng Kalsada

Hinahatid ka ng mga hangin sa kung saan ito dadalhin,
Nagiging ugali mo na ang magpalipas ng oras sa gitna ng mga bituin,
Hinahanap mo lagi ang mga wika ng iyong sinisinta sa mga alon na nakikita,
Hirap man Huminga, ayun, may kakampi... Buntong hininga.
.
Sa mga mata mo nakikita ang mga suliranin na iyong kinakaharap,
Di man ito nakikita sa panlabas mo na pagpapanggap,
Sa utak mo tumatakbo ang mga pangarap na iyong laging binibigkas,
Hahamakin lahat maging kakampi lamang ang malakas.
.
Ayyon din ang gulong sa iyong kagustuhan,
Kung titingnan mo ng mabuti ang lahat ng nakasulong,
Wag kang magpabaya, mamahalin ka din ng mga santo,
Dudugo ang kanilang puso pag ikaw ay tumatakbo.
.
May araw ka din... May araw ka din... Bubukang liwayway.. Ang araw nga naman, nagbibiro kung minsan.
Di nagpapakita sa mga lumbay na pagasa.. Wag makakalimot, madami pa ang tatahaking bintana.
Ang mga pader na nakikita ng iyong mga mata ay isang parte lamang ng gilid ng kalsada.

It's you

Yeah, it's you.
Kaw na ang dahilan. Kaw na dahilan.
Nagtatampo ako, pinili mo iba, pinili mo iba!
Di ka naman mamahalin n buo niyan, uamasa ka lang!
Ahahayyy.. San ka na ba? Naghihintay ako sa moa!

Love life

Tahimik ang love life ko. :-)

Maghintay man ng ilang araw para ika'y makita,
Magiging ugali ko na ang mamintana sa tuwina,
Upang sa iyong pagdating masasabi ko,
Naghintay ako, nagtiis ako, umiyak ako.
Sa tagal, napatid na ako pero ako'y bumangon,
Upang maakap ka ng mahinahon.
Mahal na mahal kita, asan ka ba?

Damdamin noo'y nasaktan,
Nadurog at kinamkam.
Ngayon may liwanag na
Sa dulo pala ay saya.
Hihiramin ang ngiti sa langit,
Upang luha ay mapawi.
Ang saya Lord! Ang saya!

Nasa maykapal ang aking dalangin,
Sinasagot niya kahit bitin,
May alam siyang panahon kailan mamarapatin,
Ang dasal ko tiyak niyang sasagutin.

Damdaming pinipigil, heto't sumasaliw,
Ayaw man sabihib, lumalabas ng taimtim,
Mahuli man ang mata ko ang puso,
Isusuksok ito kahit kapiraso,
Wag lang mabuko ang pusong nagmamahal sayo.

Wala ako sa hulog gumawa. Wala ako sa wisyo para magsulat. Sige, kayo na ang masaya!

Nagpakita ka pa kasi.

Di ko naisip na bigla akong hahanapin ng nagwawalang puso na wari koy kinulong ko sa espasyo ng isip ko. Naubos ang baong saya ng bigla kang magpakita. Bakit masidhi pa din ang nadarama? Gayung wala ng saysay ang pupuntahang istorya? Lumayo ka sa isip ko, di ako natuto magimbento ng kulay sa puso ko pero ngayon, duguan na naman, pula ako, mundo ko.

Pinili mo iba.

Huni man ng ibon ay di marinig, dahil pangalan mo lang ang tanging nasasambit.
Kikilalanin ka ng puso ko muli kung kaw lang ay magpapakilala, alam mo naman na may puwang ka sa loob nito.
Ang gulong ng puso gumagalaw patungo sa kung saan, alam ko din na di ako pupunta sa lugar mo ngunit sisikapin ko na maging mabuti sa gitna ng unos na ito. Badtrip. Pinili mo ang iba.

Coffee... na lang dear.

Dala ng sama ng loob, maka upo nga sa gitna ng mga naglalakarang pera at shopping eyes. Di bat sila din ang maysabi na kapos ang bulsa pero grabe.. Ang daming tao sa malaking ref na to. Siksikan pa kamo. Dami pang bitbit na supot! O well, sila ba itong nakakatayo pa ng alas nuebe o siyang kumakayod kahit hatinggabi.
.
Jan ako bilib sa boss kong pinoy na tsino. Lahat kelangan may bilang. Numero ang usapan. Gusto ko maisapuso yung mga ganung kaisipan baka sakali magamit ko sa mga susunod na araw. Di bale ng mairapan, basta kausapin lang ako kahit isang beses sa isang araw. 
.
Di naman ako galit. Di din ako nagtatampo. Sakto lang naman yun. Nagkataon lang talaga. Mahal pa din kita, my biggest continent. Sayo ang puso ko. 
.
Numero. Hay. Numero. Nagumpisa na akong magbilang ng numero. Yaan mo che, titibok din ang puso mo para sa numero. 
.
Salamat coffee bean, sadigan kita ngayon.