Halatang mugto ang iyong mga mata,
Hindi na halos kita makilala sa iyong nakasimangot na mukha,
Pakiramdam ko may nangyari kagabi habang kumukulog,
Ramdam mo ba na hinaplos ka ng luha sa iyong pagtulog?
Hindi ko alam kung pano kita mapapaahon,
Jan sa iyong dinarama, ang sagot ko lamang ay pang ayon,
Gamitin mo ang buhay para maging malaya,
Sa mundong ibababaw, saya ay isang pagpapasya.
Sa lahat ng araw ng darating sa iyong buhay,
Sikaping mong maging malaya sa anumang kulay,
Hindi man maging maganda ang bungad nito sa iyo,
Tyak naman akong may pagasa na naghihintay sa iyong pinto.
Wag ka na malungkot, kaibigan kikay,
Ang pagdadamayan ang sadyang naghihintay,
Walang makakabawi sayo ng iyong kasiyahan,
Gawing maganda ang araw, magpasya na at makipag kantiyawan.
Noemi... Nagsisimula ka pa lang...
No comments:
Post a Comment