Bato sa Gilid ng Tubig

Ang bato sa daan...

Hindi na ako nagisip pa,
Pagbaba sa moktrosiklong aking sinakyan kasama si jerome,
Ako ay biglang natuwa at tinungo ang tubig,
Masayang nagtampisaw at di inalintana ang init sa bibig.

Simple lang ang unwaring ngiti,
Pero sobrang aliw ako sa mga hatid mong sandali,
Ilog na oinagarap na mapuntahan,
Di naman nagsisi n ikaw ay nasilayan.

Ang bato na unti unting sumisigaw na silay pansinin,
Hinihiram nijto zng aking damdamin,
Kahit sa init ng araw ako ay nagpailalim,
Upang mga bato sa gilid ay aking laruin.

O anong saya ng dulot nito,
Kahit nararamdaman ako hapdi sa katawan ko,
Sa init ng araw ako ay nabilad,
E ano naman, kesa maligo sa kasilyas na nakahubad.

Bato sa gilid, nakits ko ang liwanag,
Langit ay natuwa mga ngiti namin ay hinanap,
Dahil sa dala mong tanawin pusoy nagayak,
Daydayawon ka o Diyos, ang galing mo na may palakpak.

Sa gabi inabot ko ang ulan sa gilid ng daan,
Bumuhos ito ng di ko pa nasisilayan... May krugtong ito, sa susuond na sulat.