Nagpakita ka pa kasi.

Di ko naisip na bigla akong hahanapin ng nagwawalang puso na wari koy kinulong ko sa espasyo ng isip ko. Naubos ang baong saya ng bigla kang magpakita. Bakit masidhi pa din ang nadarama? Gayung wala ng saysay ang pupuntahang istorya? Lumayo ka sa isip ko, di ako natuto magimbento ng kulay sa puso ko pero ngayon, duguan na naman, pula ako, mundo ko.