Paguwi ko sa bikol

Ang kasikatan ng araw ang syang nagpabuhay,
Sa mga umiidlip kong ugat na pula ang kulay,
Naaarawan ako, yan ang reklamo ko,
Hmm... Minsan di ko napapansin ang bagay na ganito.

Sa bilis ng oras, prang nagopisina lang ako,
Buong araw na nakaupo sa bus papunta sa dulo,
Bawat makita ng mata ko'y nilalasap,
Ngayon ko lang to nakita, unang pagsinta ang tawag.

Nalulungkot akong iba ang gusto kong mangyari,
Kasama sana kita pero iba ang nawari,
Sensya na, plano ko to, iba ang sayo,
Malamang kahit isa dun di ako tablado.

Kelangan kong maging masaya, yan ang pangako,
Sa aking sarili, yan ay ipinako,
Mabuti na din tong ako'y makalimot,
Sa sandaling, nasaktan ako, umiyak at nalungkot.

Dati nama'y ganito lang ang aking tungo,
Magisang kumain, magbasa at matulog,
Bat ba ako nasanay na may kasama sa lahat ng to,
E sa huli din naman, magkakabasahan din ng istilo.

Ako ay masaya, unwaring isip ko,
Ako ay malungkot, yan ang nasa puso ko,
Halaga ko ay bumagsak dahil sa mga ilang tao,
Saglit lang, babalik ako... Hintayin niyo ako.

Nasaktan man ako, aminado ako,
Hanggang dulo ng puso ko, inabot ng lungkot nato,
Pero hindi ko hahayaang ganito na lang to matapos,
May balik yan...tandaan mo to.

Ang mga nasabi ay laman ng damdamin,
Di man makakatugma, isa lang ang gustong ipahiwatig,
Ako ay bumiyahe para hanapin ang lakas,
Na dati sa akin, ngayon ay inagaw ng paspas.

Mahaba pa to... Dudugtungan ko pa ito.

Sa ngayon, matutulog muna ako para sa kasal ng dadi ko,
Kelangan makita ko, para mahawa ako sa saya ng dulot nito,
Ilove you, palitan ng salita,
Buhay nga naman... Nadadaan sa kasiyahan.

Umaga na pala, nasa bahay ako nina maya.
Sarap pagpapahinga.