Umaasang Babalikan, pagibig na sinimulan.

Ang hapding naranasan sa mga ilang araw ding pinagdaaanan,
Ngayon ko lang natikman, sobrang nasaktan.
Basag na basag, wasak na wasak... Kulang na lang durugin ng bubog,
Ang mga sugat na unti unting hinihilom ng kulog.
.
Saksi ang unan at si mongki sa mga pikit at kibit balikat,
Habang tinititigan mga larawang mong pinakupas habang dilat.
Naluluha pang sinasabi, ayos lang ako,
Pero sa loob ko... Ugali mo! Bat ako pa ginawan mo nito!
.
Di ko akalain ganito ang dadanasin,
Labing isang taon ng nakakaraan, di naman ganito ang ikinislap.
Isang pangarap lang naman dapat ang drama sana,
Bakit pa kasi pinagbigyan ang pusong nawala sa isla.
.
Ngayon iniisip kita, asan ang mahigpit mong akap,
Na parang ayaw na akong pakawalan sa ulap.
Sa mga binitiwang salita, di man pagasa ang laman,
Eto pa din at pinagbigyan ang akap na inasam.
.
Ganito ba ang magiging katapusan ng lahat,
Isang panaginip na ikaw ay lilisan.
Isang halik ang pinakawalan,
Bago pininid ang pintuan.
.
Umaasa akong magkikita tayo ulit,
Magkakatitigan sa ilalaim ng puno na ginuhit,
Sasabihin mong handa na ang lalatagan,
Ng pagibig na wagas na hinintay ng tadhana na ngayon ay naghihintay lang sa kanto ng tagpuan.

Paulit ulit...
Bawal umasa... Nakakaloka.